Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Το κυνήγι των Μαγισσών. (ή αλλιώς: στην πυρά στην πυρά)

Είναι φυσικό επακόλουθο, σημεία των καιρών θα έλεγε κανείς, το να ζητούνται εξιλαστήρια θύματα. Ακραίες καταστάσεις ενδυναμώνουν φαινόμενα εξοστρακισμού. Ο λαός κάτω από το βάρος της εξαθλίωσης δεν μετρά, ούτε ελέγχει. Πρόσφατο παράδειγμα η αναζήτηση του (της) Βουλευτή που μετέφερε καταθέσεις σε τράπεζα του εξωτερικού. Η δημόσια κατακραυγή πάλλεται ως πέλεκυς. Το "νόμιμο και το ηθικόν" το οποίον απ΄αυτούς εκπορεύεται, έχει γίνει η κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο ένας φταίει. Φάτε τον. Οι άλλοι, αθώοι ως λευκές περιστερές.
Βέβαια, όλα αυτά δεν είναι παρά ένα παιχνίδι αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Η καταδίκη του "εξιλαστήριου θύματος" θα κατευνάσει τα πνεύματα, θα ξεχαστούν κατά κάποιον τρόπο, (εξ άλλου σε δέκα χρόνια ποιός θα θυμάται - όπως έλεγε κάποιος) και όλα ωραία όλα καλά. Πάμε γι άλλα, φτού κι απ΄την αρχή. Έτσι κι αλλιώς σε κανα δυο - τρείς το πολύ μήνες έχουμε εκλογές. Εκεί θα γίνει πάλι το άσπρο - μαύρο και το μαύρο - άσπρο. Τότε, θα έλθουν οι "σωτήρες" να μας ξανασώσουν. Τότε πάλι τα πρόβατα στο μαντρί. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: