Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Αυτοί που μας οδήγησαν στο γκρεμό, δεν μπορούν να μας σώσουν.


Λίγο-λίγο και σιγά-σιγά (κατά το πως το θέλουν) ξυφαίνεται ο μανδύας που καλύπτει το πραγματικό πρόσωπο της Ενωμένης κατά τα άλλα Ευρώπης. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που πίστευαν - και εξακολουθούν; να πιστεύουν - ότι οι Ευρωπαίοι θα μας σώσουν. Όλοι ξέρουν (κι όσοι δεν το ξέρουν, το φαντάζονται) αλλά κανείς δεν λέει τι πραγματικά θα συμβεί σε ένα ή δυο χρόνια. Τα κροκοδείλια δάκρυα που πλημμύρισαν πριν λίγες μέρες τη βουλή τελικά ήταν...
από τα δακρυγόνα και τα χημικά. 

Οι "φίλοι μας οι Ευρωπαίοι" αφού κατάφεραν να αμβλύνουν τις επιπτώσεις σε βάρος τους (να χάσουν δηλ. λιγότερα κυρίως η Γερμανία) από μια πιθανόν Ελληνική χρεωκοπία, με το πιστόλι στον κρόταφο και το σχοινί στον λαιμό, τώρα τραβάνε το σχοινί για να μας βγάλουν από τον γκρεμό όπως λένε.
Θα αναρωτηθεί κανείς: "καλά, αυτοί, τη δουλειά τους κάνουν. Εμείς τι κάνουμε;" Εμείς όπως πάντα υποτελείς και οσφυοκάμπτες. Αρνούμενοι να αποχωριστούμε τη βολή μας (βλέπε βόλεμα), συνθλιμμένοι από το βάρος αιώνων ιστορίας, βαθιά χωμένοι στον ξεφτισμένο καναπέ, ανάμεσα σε κουτάκια γερμανικής μπίρας, coca-cola, μισοφαγομένης πίτσας, να απολαμβάνουμε τους ξενιστές της αποχαύνωσης μέσα σε πολύχρωμα παράθυρα.
Κάποιοι προσπάθησαν να "σωθούν" να σώσουν τα προσχήματα δηλαδή, αφού πρώτα υπερψήφισαν την θανατική μας καταδίκη, στο τέλος είχαν αντιρρήσεις επί της διαδικασίας....
Ποιος στ΄αλήθεια μπορεί να πιστέψει οτι αυτοί που μας οδήγησαν εδώ, (φυσικά με την δική μας συναίνεση) μπορούν να μας βγάλουν και από δω; 
Αν πραγματικά θέλουν να κάνουν κάτι, ας ακολουθήσουν - έστω και καθυστερημένα - το παράδειγμα του προέδρου της Δημοκρατίας. 
Το καλύτερο βέβαια, θα ήταν να παραιτηθούν και να σηκωθούν και να φύγουν όλοι.
Ουδείς αναντικατάστατος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: